پَستی و وقاحت نهایتی ندارد ! ! ! حتی در دنیای مجازی .

. . . نوشت اول : امانوئل ایمیلیانو

. . . نوشت دوم : خب این خیلی بدیهیه . فقط یه وقتایی که بخشی از بینهایتیش رو میبینی که فکرشم نمیکردی ، دیگه نمیتونی هیچی نگی . ببین چی بوده که ناچار شدم با این وضعم پست بذارم ! میفهمی که چی میگم ؟

. . . نوشت سوم : بعضیا با تمام ِ ادعا ، حتی از خوندن و درک ِ یه اسم ِ ساده عاجزن ! میفهمی که چی میگم ؟

. . . نوشت چهارم : اواسط راهنمایی که بودم ، گاهی مینوشتم تو یه دفترچه . برای اینکه اگر یه وقت این دفتر دست کسی افتاد ، بعضی چیزا رو نتونه بخونه ، برای خودم یه خطی اختراع کرده بودم . یعنی برای هر حرفی یه شکلی که بر پایه ی مربع بود ساخته بودم ( مثلا مربع با یه نقطه وسط ، مربع با یه نقطه روی گوشه ی راست ِ بیرون و . . . ) و تو یه کاغذ به ترتیب نوشته بودم و کاغذ رو هم از ترس اینکه اون علائم قراردادی فراموشم بشه و خودمم نفهمم چی نوشتم تو انباری پشت ِ یه کارتن قایم کرده بودم . حالا میفهمم داشتن چنین چیزی برای ارتباط برقرار کردن گاهی چقدر حیاتیه !